το πρόγραμμα
Η μουσική που το Rock-A-Hula λέει ότι καλύπτει, δεκαετία προς δεκαετία
Τι ισχυρίζεται το ίδιο το πρόγραμμα της παραγωγής ότι ανατρέχει, ελεγμένο απέναντι στην ιστορία πίσω από αυτό.
Κάνε κράτηση για τη βραδιά σου στο Rock-A-Hula ↗Εποχές στη σκηνή του Rock-A-Hula
| Στοπ | Τι παίζεται στη σκηνή |
|---|---|
| 1920s | Η δεκαετία που το σόου ονομάζει ως σημείο εκκίνησής του |
| Hapa haole | Ο υβριδικός ήχος και το στυλ χούλα που η παράσταση αναγνωρίζει ως ρίζα της |
| Σετ αφιερώματος | Ένα αφιέρωμα στον Έλβις, και έπειτα στον Βασιλιά της Ποπ |
| Ταϊτιανά τύμπανα | Ταϊτιανός χορός μαζί με χούλα |
| Φωτιά | Το φινάλε ενός χορευτή με μαχαίρια και φωτιά |
Μια νησιωτική επινόηση
Η χαβανέζικη χαβάγια, kika kila, αποδίδεται στον Joseph Kekuku γύρω στο 1889, ένα όργανο που αργότερα διαμόρφωσε τις ηχογραφήσεις κάντρι και μπλουζ στην ηπειρωτική χώρα.
Hapa haole, το ίδιο το σημείο εκκίνησης του σόου
Το στυλ hapa-haole συνδυάζει αγγλικούς στίχους με τη χαβανέζικη μουσική φόρμα· το «My Waikiki Mermaid» του Sonny Cunha το 1903 αναφέρεται συχνά ως το πρώτο δημοφιλές χιτ αυτού του είδους, και σε αυτή την εποχή ανοίγει το ίδιο το πρόγραμμα του Rock-A-Hula.
Ένας ήχος που έφτασε στην ηπειρωτική χώρα
Ένα σόου του Μπρόντγουεϊ το 1912 και η Έκθεση Παναμά-Ειρηνικού το 1915 μετέφεραν τη μουσική της Χαβάης στο αμερικανικό κοινό· μέχρι το 1916, οι ηχογραφήσεις χαβανέζικης μουσικής ξεπερνούσαν σε πωλήσεις, σύμφωνα με αναφορές, κάθε άλλο αμερικανικό είδος.
Ο Έλβις στη Χαβάη
Ο Πρίσλεϊ γύρισε τρεις ταινίες στα νησιά, ξεκινώντας με το Blue Hawaii του 1961, έπαιξε σε φιλανθρωπική συναυλία στο Pearl Harbor το 1961 για το USS Arizona Memorial και μετέδωσε τη συναυλία του Aloha from Hawaii το 1973 μέσω δορυφόρου — μια ιστορία στην οποία βασίζεται το δικό του αφιέρωμα στον Έλβις που παρουσιάζει το σόου.
Το δεύτερο tribute act
Ακολουθεί ένα δεύτερο αφιερωματικό σχήμα, χτισμένο γύρω από το ρεπερτόριο του Βασιλιά της Ποπ, μεταφέροντας το πρόγραμμα από την εποχή του Πρίσλεϊ προς πιο πρόσφατες δεκαετίες της ποπ μουσικής.
Ταϊτιανός χορός και το φινάλε με τη φωτιά
Η παράσταση κλείνει με ταϊτιανό χορό και έναν χορευτή με μαχαίρι φωτιάς, προτού το καστ επιστρέψει για να συναντήσει το κοινό.