het programma
De muziek die Rock-A-Hula zegt te coveren, decennium na decennium
Wat het eigen programma van de productie beweert te herbeleven, getoetst aan de geschiedenis erachter.
Reserveer uw Rock-A-Hula-avond ↗Tijdperken op het Rock-A-Hula-podium
| Stop | Wat er op het podium te zien is |
|---|---|
| Jaren 1920 | Het decennium dat de show als startpunt noemt |
| Hapa haole | De hybride sound en hulastijl die de show als zijn oorsprong beschouwt |
| Hommage | Een hommage aan Elvis, en vervolgens aan de King of Pop |
| Tahitiaanse drums | Tahitiaanse dans naast hula |
| Vuur | De finale van een vuurmesdanser |
Een eilandinventie
De Hawaïaanse steelgitaar, kika kila, wordt toegeschreven aan Joseph Kekuku rond 1889, een instrument dat later country- en bluesopnames op het vasteland vormgaf.
Hapa haole, het eigen startpunt van de show
De hapa-haolestijl vermengt Engelse teksten met Hawaïaanse muziekvormen; Sonny Cunha's 'My Waikiki Mermaid' uit 1903 wordt vaak genoemd als de eerste populaire hit, en het is het tijdperk waarin Rock-A-Hula's eigen programma opent.
Een sound die het vasteland bereikte
Een Broadway-show uit 1912 en de Panama-Pacific Exposition van 1915 brachten Hawaïaanse muziek naar het Amerikaanse publiek; tegen 1916 verkochten Hawaïaanse platen naar verluidt beter dan elk ander Amerikaans genre.
Elvis in Hawaï
Presley filmde drie films op de eilanden, te beginnen met Blue Hawaii uit 1961, trad in 1961 op tijdens een benefiet in Pearl Harbor voor het USS Arizona Memorial en zond in 1973 zijn Aloha from Hawaii-concert via satelliet uit, een geschiedenis waarop de Elvis-hommage van de show zelf voortbouwt.
De tweede tribute-act
Een tweede tribute-act volgt, opgebouwd rond het repertoire van de King of Pop, en brengt het programma van Presley's tijdperk naar meer recente decennia van de popmuziek.
Tahitiaanse dans en de spectaculaire vuurgrand finale
De show eindigt met een Tahitiaanse dans en een vuurmessendanser, waarna de cast terugkeert om het publiek te ontmoeten.